Ik was al een paar jaar bezig met mezelf overtuigen om te gaan bewegen. Naast dat dit sowieso al goed is voor iedereen, heb ik sinds 2015 diabetes type 1. Van voeding weet ik alles af, maar ook bewegen is natuurlijk van belang bij het reguleren van mijn bloedsuikers. Dat besef was er al heel lang, maar de motivatie ontbrak. Van huis uit zijn we allemaal best "a-sportief" dus het zat er bij mij lang niet in. Ik ben weleens begonnen met hardlopen, maar na een keer (flink) vallen was dat meteen klaar. Ook een tijdje bij een kennis PT gedaan, maar zij stopte op een gegeven moment en ik daarmee ook. En bleef het weer een hele tijd bij "eigenlijk zou ik wel moeten..."

In 2024 was ik met mijn vriend naar Madeira. Heerlijke vakantie, veel luilakken én een paar mooie wandelingen maken (mijn oma noemde dat altijd kuitenbijters). Één daarvan was een hele populaire wandeling tussen de twee hoogste bergtoppen van het eiland. En één van de zwaarste wandelingen die ik ooit gedaan heb. Ik heb kokhalzend langs de route gestaan en vier dagen spierpijn in m'n kuiten gehad! En ondertussen wandelden mensen tussen de leeftijden 6 en 80 rustig genietend langs ons.

Het had met meer te maken dat het zó zwaar was (warm weer, suiker), maar absoluut ook een gebrek aan conditie en sterke spieren. Zodra we terug waren in Nederland ben ik serieus op zoek gegaan naar een plek om daaraan te werken.

Met een beetje googelen kwam ik op PFN uit. Het was bij mij in de buurt en beloofde een goed programma. Ik ben altijd wel een beetje sceptisch met wat ik op websites lees, maar vulde toch maar het formuliertje in.

M'n kennismakingsgesprek met Sanne was leuk. Ze had vrij snel in de smiezen wat mij zou motiveren en wat niet. Aan het einde van dat gesprek had ik de knoop al doorgehakt en een week later had ik m'n eerste training

Een van de redenen dat ik voor dit programma ben gegaan is omdat het mij een enorme stok achter de deur geeft dat ik met iemand een afspraak maak. Elke keer dat ik mij inschrijf voor een training weet ik dat er iemand mij verwacht. En als ik niet kom moet ik dat melden. Het is ook niet gratis dus dat motiveerde me in het begin ook heel erg ;)

Inmiddels zijn we bijna 2 jaar verder. "A-sportief" geldt voor mij niet meer. Ik ben veel sterker en fitter geworden. Ik heb de 10km op de CPC gelopen, en ik sta op werkfeestjes vrijwillig burpees te doen. M'n diabetes biedt nog zeker uitdagingen, soms ook tijdens trainingen, maar het bewegen draagt wel bij in stabielere waarden. De motivatie om 3x in de week naar het Piet Heinplein te lopen is nu omdat ik het leuk vind en zin heb in een goeie training en de club mensen. Zaterdagochtend BBB sla ik alleen over als ik echt, écht niet kan.

Deze zomer gaan we naar Italië. Ik ben al aan het kijken of er nog een leuke bergachtige wandeling te vinden is voor m'n revanche op die bergen in Madeira.

‍